ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ 23ΧΡΟΝΩΝ ΤΗΣ «ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

Παλιοί χιώτες δημοσιογράφοι

ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΚΤΟΣ ΧΙΟΥ

18/2/2010


Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 23 χρόνων από την έναρξη της εκδοτικής σας προσπάθειας, αντί ευχών, θα ήθελα να συμβάλω στην επέτειο με ευρήματά μου, σχετικά με Χιώτες που ασχολήθηκαν με τη δημοσιογραφία, έξω από τη γενέθλια γη ή τόπο καταγωγής.
Πρέπει να σημειωθεί ότι όσα ακολουθούν, δεν είναι αποτέλεσμα ειδικής έρευνας. Για το λόγο αυτό, υπάρχει ακόμα ευρύ πεδίο σε ένα χώρο, που αν δεν κάμνω λάθος, είναι παρθένος από «εισβολείς!». Άλλωστε, αν λάβει κανείς υπόψη ότι τα αποκείμενα στη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων έντυπα, τα εκδιδόμενα στη Σύρο (1866 – 1910) και στη Σμύρνη (1835 – 1922), όπου το χιώτικο στοιχείο αφθονούσε, αριθμούν 16 και 10 αντίστοιχα, βγαίνει το συμπέρασμα ότι μπορούν να «αλιευθούν» και άλλοι εφημεριδογράφοι/δημοσιογράφοι.
Τα στοιχεία μας αντλούμε από τις εφημερίδες 1) Η «ΑΜΑΛΘΕΙΑ» Σμύρνης, «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» Κων/λης, «ΕΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ» Βιένης, «ΠΟΛΙΤΗΣ» Χίου και τα βιβλία 1) «Σύντομον Ιστορικόν της Οικογένειας Λεβίδη, Τύποις Ιωάννου Καρανάτου, Εν Αθήναις 1929 και 2) «Μικέ Παϊδούση: Η Ιατρική στη Χίο κατά τους τελευταίους αιώνες (1600 – 1900), Ιατρική εταιρεία Χίου, 2001».
Βαφειάδης Γεώργιος (1832 – 1891), πατέρας Κρητικός και μητέρα Χιώτισσα. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη Χίο και συνέχισε στη Σμύρνη.
Το 1866 συνεταιρίστηκε με το Σ.Ι. Βουτυρά, που είχε εκδώσει το «ΝΕΟΛΟΓΟ» στην Κων/λη πριν 40 μέρες, σε μικρό σχήμα. Διευθυντής της εφημερίδας μέχρι τον Απρίλη του 1881, την οποία άφησε στο Βουτυρά. Μετά από ένα χρόνο συνεταιρίστηκε με τον διευθυντή των «Συλλόγων» Βουκουρεστίου, συνεχίζοντας μέχρι το 1888.
Ο «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» σε μεγάλο σχήμα και πολυσέλιδος από τις σοβαρότερες εφημερίδες της εποχής του, απόκειται σε πλήρη σειρά στη Βιβλιοθήκη Κοραή (1869 – 1897) και σε λίγα λύα φύλλα μετά, έχει αποδελτιωθεί από τον γράφοντα για χιώτικα θέματα και όχι μόνο, αποτελώντας σπουδαία πηγή πληροφοριών για το νησί της Χίου.
Ζυγομαλάς Ανδρέας (Σμύρνη 1803 – 1870). Με τα γεγονότα του 1822 έφυγε από τη Σμύρνη και σπούδασε γιατρός στην Ευρώπη, αλλά δεν εξάσκησε για πολύ το επάγγελμά του.
Το 1836 εξέδωσε την εφημερίδα «ο Φίλος του Λαού» και εργάστηκε δραστήρια για την επιτυχία της Σεπτεμβριανής Μεταπολίτευσης. Επιδόθηκε στην πολιτική, υπηρετώντας ως νομάρχης Αιτωλίας και Ακαρνανίας (1849 – 1850) επιφορτισμένος με την καταπολέμηση της ληστοπειρατείας, που βρισκόταν σε ακμή, ως νομάρχης Κυκλάδων του 1851.
Υπουργός Ναυτικών για λίγους μήνες το 1855, παραιτήθηκε και πολεμήθηκε από τον Όθωνα και την Αμαλία για μια πενταετία. Για οικονομικούς λόγους δέχτηκε το Προξενείο της Σμύρνης και από εκεί το 1858 βρέθηκε Γεν. Πρόξενος Αιγύπτου. Τότε αντιπροσωπεύοντας το Εμπ. Επιμελητήριο της Σύρου, δημοσίευσε σε φυλλάδιο έκθεση «περί του μεγάλου συμφέροντος, όπερ έχει η Ελλάς εις την επιτυχίαν της ενώσεως της Μεσογείου μετά της Ερυθράς θαλάσσης».
Ως νομάρχης Φθιώτιδας, ανεκάλυψε στη μονή Αντινίτζης του Εχίνου Ακαρνανίας απολιθωμένα φυτά και μαστόδοντα, τα οποία οδηγήθηκαν στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού.
Κλάδος Πέτρος (1821 – 1871). Γιατρός στη Σμύρνη, γιος του επίσης γιατρού από τη Χίο Μαρίνου Κλάδου.
Στη Σμύρνη εξέδωσε τις εφημερίδες «Εθνική» (1840) και «Ελπίς» (1841).
Κοκκινάκης Κων/νος (Χίος, 1781 – Αίγινα 1831). Ακολούθησε τον έμπορο αδελφό του στην Κων/λη και το Βουκουρέστι, όπου συμπλήρωσε τις σπουδές του. Γύρω στο 1800 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Βιέννη, όπου συμμετείχε στην έκδοση του δεύτερου ελληνικού εντύπου «ΕΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ» (1811 – 1821), και του οποίου είχε την ευθύνη έκδοσης από το 1818.
Κορέσιος Νικόλαος Θ. Παλιός δημοσιογράφος (1817 – 1885). Έγινε γνωστός με την «Εκλειπτική» που εξέδωσε το 1866, την οποία όμως αναγκάσθηκε να διακόψει. Διακρίθηκε στο δημοσιογραφικό στάδιο και στην Αγγλία, όπου εξέδιδε τον «Άγγελον των Βυζαντινών λαών». Εξέδωσε επίσης και σύγγραμμα «περί αμπελίτιδος», που βραβεύθηκε από την Ακαδημία της Γαλλίας.
Λεβίδης Κων/νος Νικ. (Κων/λη, 1790 – Αθήνα 1868). Ο σπουδαιότερος από τους παλαιότερους έλληνες δημοσιογράφους, «ο πατήρ της ελληνικής δημοσιογραφίας». Καταγόμενος από το Θολοποτάμι, σπούδασε πριν το 1821 στη Βιέννη Πολιτικές Επιστήμες, Ιστορία και Φιλολογία. Εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και με την έκρηξη της επανάστασης πολέμησε στον «Ιερό Λόχο», κοντά στον αδελφό του Αλέξανδρο με άλλα τέσσερα ξαδέλφια τους.
Επί Καποδίστρια διορίσθηκε πρώτος «πάρεδρος της κατά των Ναυτικών Γραμματείας και εργάστηκε δωρεάν στην επιτροπή κριτών, των Θαλασσίων Δικαστηρίων και του Ναυτικού Ταξιαρχικού Τάγματος.
Γνωρίζοντας Αγγλικά, Αλβανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Λατινικά και Τουρκικά, το 1833 διορίστηκε στο «Διερμηνευτήριον της Αντιβασιλείας».
Ελεγκτής στο Ελεγκτικό Συνέδριο συγκρούστηκε με τη Βαυαρική Αντιβασιλεία και παραιτήθηκε μετά το 1836, ιδρύοντας αμέσως την εφημερίδα «Ελπίς» καυτηριάζοντας την Αντιβασιλεία και καταδιώχτηκε.
Το 1840 εξέδωσε «Τα Ελληνικά Χρονικά, εφημερίς Πολιτική, εκδοθείσα εν Μεσολογγίω υπό Δ. Ι. Μάγερ και Α’ Ιανουαρίου 1824 – 20 Δεκεμβρίου 1826, επιστασία και δαπάναις Κων/νου Ν. Λεβίδη, Συντάκτου της «Ελπίδος» εν Αθήναις».
Συμμετείχε στο περιοδικό «Ερανιστής» (1841 – 1843). Στην «Ελπίδα» δημοσίευε την «Ιστορία του Οθωμανικού Κράτους» που είχε συγγράψει, αλλά το χειρόγραφο χάθηκε, όπως και το χειρόγραφο του «Ιστορία της Φιλικής Εταιρείας», μαζί με το χειρόγραφο «Λεξικόν Αγγλοελληνικόν», που είχε συντάξει.
Ο χώρος δεν επιτρέπει εκτενέστερη αναφορά στο συγγραφικό του έργο. Προσθέτουμε ότι αναγνωρίστηκε ως Πατριάρχης της Ελλ. Δημοσιογραφίας «υπέρμαχος της ιδέας του εθνικού μέλλοντος και των δημοσίων ελευθεριών (…) εν τη ακμή της αγανακτήσεως του και εν τη πεποιθήσει, ότι υπηρετεί ιδέαν υπέρ ης επάλαιεν, μηδενός φειδόμενος, αλλ’ ως χείμαρρος εξογκωμένος συμπαρασύρων δικαίους μετ’ ανόμων και αθώους μετά ενόχων (…)».
Λεβίδης Νικόλαος Δημ. Ανεψιός του Κ. Λεβίδη. Γεννήθηκε το 1848, χωρίς άλλες λεπτομέρειες εκτός του ότι δημοσίευσε στον Ημερήσιο και Περιοδικό Τύπο, εκατοντάδες άρθρα, πολιτικά, ιστορικά, φιλολογικά κ.α.
Υπέβαλε, γράφει ο ιστορικός του, νομοσχέδια περί φαρμακείων, και φαρμακεμπορίων, δημοσίευσε Β. Διατάγματα εξετάσεως φαρμακοποιών, κτηνιάτρων, οδοντιάτρων και μαιών.
Λιβανίδης Σωτήριος Ν. (Από την οικογένεια Λιβανού). Γεννήθηκε το 1858 στη Βολισσό και έφυγε από μικρός με τους γονείς του στη Κων/λη. Αποφοίτησε από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή το 1874 και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1881. Γιατρός στη Χίο από το 1882, νυμφεύθηκε την Σοφία Μιχ. Γιαννήρη.
Πέτυχε την ίδρυση σχολείων στα αναλφάβητα βορειόχωρα, με δασκάλους που έφερε από Κων/λη και Αθήνα.
Το 1904 εγκαταστάθηκε στην Κων/λη όπου εκτός από την εξάσκηση του επαγγέλματός του, εξέδιδε την εφημερίδα «Χίος», την οποία το 1912 μετονόμασε σε «Ένωσις». Πέθανε το 1944.
Ράμφος Κων/νος. Χιώτικης καταγωγής πέθανε σε μεγάλη ηλικία στην Αθήνα, στις 16/28 Οκτ. 1871.
«Δικηγόρος αρχαίος, υπάλληλος εξωτερικός, χρηματήσας επί χρόνον και δημοσιογράφος, που εκπλήρωσε με τόλμη τα καθήκοντά του με λόγια και έργα, πληροφορεί ο «ΝΕΟΛΟΓΟΣ».
Σαμιωτάκης Ιάκωβος (Χίος, 1815 – Σμύρνη 1883). «Γηραιός του λόγου στρατιώτης, διαπρεπής του τύπου αθλητής, ο πρώτος μυήσας τους εν Τουρκία Έλληνας εις την φωνήν της δημοσιογραφίας,  ο πάντων ημών των νεωτέρων αθλητών του τύπου καθηγητής και διδάσκαλος» έγραφε ο Ι. Σ. Βουτυράς στην εφημερίδα του «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» στις 11/23 Ιουλίου 1883. Από τα 68 χρόνια που έζησε, πέρασε τα 40 στο δημοσιογραφικό του γραφείο, αφού διηύθυνε και συνέτασσε από το 1891 την «ΑΜΑΛΘΕΙΑ».
Στερημένος τους γονείς του το 1822 σπούδασε στη Γερμανία, όπου φρόντισε την αποστολή του το «Φιλελληνικόν Κομιτάτον» κοντά στο βασιλιά της Βαυαρίας Λεοπόλδο και έγινε κάτοχος του πτυχίου νομικής.
Σκυλίσσης ή Σκυλίτσης Ισιδωρίδης (1819 – 1890). Εκδότης των εφημερίδων «Ημέρα» (1865) και στη συνέχεια «Νέα Ημέρα» από το 1874 στην Τεργέστη.
Ασχολήθηκε εκτός των άλλων με τη Βυζαντινή μουσική και σ’ αυτόν ο Δανιήλογλου αφιέρωσε τη μετάφραση των απομνημονευμάτων του Βαχίτ Πασά.
Πρέπει ακόμη να αναφερθούν ο Ιωάννης Βουτσινάς, με τον οποίο θα ασχοληθούμε «εν καιρώ» καθώς και ο Χριστόφορος Γεωργιακώδης, από τα Αρμόλια. Ο τελευταίος την δεκαετία του 1870, ως ανταποκριτής εφημερίδων της Σμύρνης και Κων/λης.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΥΔΗ

why do married men cheat on their wives women affair reasons why women cheat
walgreens photo prints prescription drug discount cards coupons for drugs
weeks for pregnancy abortion pill story abortion clinic houston tx
free grocery store coupons link pharmacy discount cards